محور رسالت پيامبران مي بايست مبتني بر حجت و اقامه دليل تام باشد تا مردم بي جهت پشت سر هر مدعي رسالت به راه نيفتند و هر کس نتواند از احساسات و فطرت خداپرستانه آنان سوءاستفاده نمايد از اين رو خداوند پيامبرانش را با احتجاج هاي گوناگون همراه ساخته است تا براي هر طبقه اي از طبقات جامعه، حجتي موافق درک و فهم آنان اقامه نمايند و هر کس که بخواهد به فرستاده پروردگار ايمان بياورد از روي بينش و بصيرت و آگاهي باشدچنانکه خداوند متعال مي فرمايد: "از آنچه به آن آگاهي نداري، پيروي مکن، چرا که گوش و چشم و دل، همه مسئولند." (1)